De totstandbrenging van de Concertzaal van Sarajevo is een significant stadium van de wedergeboorte van de stad en vertegenwoordigt een belangrijke architecturale gebeurtenis binnen het gebied van deze concurrentie.

Het ontwerp stroomt van twee vereisten die verschillend maar undoubtly complementair zijn: met een milieukarakter, tijdens herkwalificering van het gebied, en andere met een architecturaal en functioneel karakter, in achtervolging van een welsprekend beeld.

De urbanistische oplossing is gebaseerd op de continuïteit van de voetas, boulevard Franca Lehara, die zijn eigenaardigheid van visuele kegel handhaaft en de ontwikkeling van nieuwe gebouwde functies langs zich toestaat.

Het volumetrical complex dat op het gebied, langs deze diagonale weg ligt wordt, door drie verschillende structuren samengesteld die door een kern worden verbonden dematerialized in een gewaagde trasparency.

Dit eenvoudige " scharnier scheme" verzekert de functionaliteit van dit grote " musicae machina": twee concertzalen, één met 1500 zetels en andere met 500, vormen twee openbare polen van het systeem dat door het derde blok wordt voltooid, voor repetitie en studiegebieden bedoeld en dat aan het personeel wordt gereserveerd, dat duidelijk in centraal is, scharnierpositie tussen andere twee.

Deze manier, het is mogelijk om twee onafhankelijke systemen voor ingangen en distributie te realiseren: de eerste is langs de as bulevar Franca Lehara, over het Centrale Vierkant, en krijgt in een structuur, de lounge, die als open, buiten moet ruimte worden beschouwd dankzij zijn kenmerken en zijn tarief van verlichting. Tegengesteld aan het, geschikt verbonden met straat Vrbanya, met zwaar verkeer van voertuigen, omvat het tweede ingangssysteem de provisiekamers voor beide zalen die aan een beschut groot vierkant samenkomen dat aan lading, het leegmaken, vrachtwagen manoeuvrerend en ook aan de musiciingang zelfs voor zij wordt bestemd die niet betrokken bij de prestaties en het overleg zijn. * * Maakt Deze regeling muzikale complexe open naar het park en het centrale vierkant, die tot een ononderbroken voetgebied leiden dat direct met de openbare ingang wordt verbonden.

Deze functionele basis leidt tot drie verschillende volumes, die altijd op elk niveau en sterk herkenbare zowel van andere als ook in het gebied als uniek blok worden verbonden. De wil om aanwezig te zijn en te tonen ontbreekt niet zelfs als de bouwfasen, als flessibility van de ontwerpvergunningen, afhankelijk van de voorwaarden van de financiering of op de keuzen van de Cliënt gescheiden zijn.

De lounge.

De lounge ziet het grote open gebied onder ogen dat naar het Centrale Vierkant wordt gecre�ërd: het is het element dat de andere drie functies en consitutes de enige ingang en ook de ideale stadsvervolging verbindt. Het speelt een fundamentele rol in building' s de architecturale vorm als zijn dubbele hoogten produceert een breed volume opgevat als een ruimte die het publiek bij de grootste menigte, before and after de prestaties kan houden, en omhoog aangestoken door a soleil behandelend systeem brise. Zijn duidelijke conceptie maakt het gemakkelijk om mensen naar het informatiebureau, het bespreekbureau, de garderobe, de toiletten, de restaurants en de koffiebarren te schikken. Deze buitenkant-binnenruimte voltooit zijn rol van extention van het stad-leven dat kleine tijdelijke tentoonstellingen ontvangt zelfs wanneer de zalen niet in dienst worden genomen. De andere werkplaatsen, zoals het persbureau, de VIP ontvangstruimte de kwarten van het veiligheidspersoneel en de eerste hulppost, allen komen aan de lounge samen die zijn functionele betekenis verrijkt.

De morfologie.

De morfologische configuratie van het complex wijst op een voorwerp dat significant moet in dit deel van de stad zijn, die met de bedoeling van het plan op elkaar inwerkt, maar ook, ondertussen, onderscheidt zich dankzij een individueel en autonoom structuur en een beeld. De concertzaal is opzettelijk gedacht als sterke aanwezigheid, en verborgen niet achter oude architecturale eigenschappen: deze moderne toestand zou het teken moeten zijn van het volledige krijgen over het puin.